Graboszyce 125; 32-640 Zator; woj. małopolskie; tel./fax : (033) 8412-813; grabosz@poczta.onet.pl
Historia szkolnictwa w Graboszycach

Początek szkolnictwu w Graboszycach dała szkółka parafialna. W dokumencie Andrzeja Zaparta (badacza historii szkolnictwa parafialnego) znajdujemy informacje, ze w Graboszycach działała szkoła parafialna w 1598 r. Pracował w niej w niej rektor scholae, a zajęcia odbywały się w jakimś starym budynku. Ślad po funkcjonowaniu szkoły parafialnej w Graboszycach znajdujemy jeszcze w sprawozdaniach z 1600 r., 1618 r., 1665 r. i 1670, a następnie z 1748 r., w którym dzieci uczył organista. „Od 1855 r. istnieje w Graboszycach szkoła zimowa – nauka odbywa się od 1 grudnia do św. Wojciecha (23.04.)” czytamy w Kronice parafialnej. Pod datą z 1902 r. kronikarz zapisał, że w zimowej szkółce pracuje organista Jan Płonka. Dom organisty w którym odbywały się lekcje stał na skraju parceli należącej współcześnie do Jana Wawro i Andrzeja Płonki (z prawej strony drogi w kierunku kościoła).

Rok 1908 to początek państwowego szkolnictwa na terenie Graboszyc. Na wniosek CK Rady Szkolnej Krajowej we Lwowie zorganizowano Szkolę Jednoklasową, Mieszaną w Graboszycach. Do postania tej szkoły przyczynili się: ze strony wsi Graboszyce - Ludwik Chrząszcz – senior, właściciel obszaru dworskiego, członkowie rady gminnej: Wojciech Zieliński, Józef Haberski, a ze strony władz szkolnych – ksiądz Stanisław Karkowski CK inspektor szkolny w Wadowicach.

1 sierpnia 1908 roku rozpoczął pracę pierwszy z państwowych nauczycieli – Stanisław Pisowicz w Jednoklasowej Szkole Ludowej w Graboszycach. Na izbę szkolną wybrano budynek, który był własnością wsi i dworu. Stał on przy drodze w kierunku Wadowic (pod dębem) naprzeciwko teraźniejszej posesji Stanisława Płonki. Do szkoły zapisało się 80. dzieci. W skład Rady Szkolnej weszli: Ludwik Chrząszcz jako przewodniczący, Kazimierz Paleczek – proboszcz, Józef Haberski i Paweł Drobczyński – przedstawiciele rady gminnej (wiejskiej), Stanisław Pisowicz – nauczyciel.

Już w 1910 r. rozpoczęto starania o budowę nowej szkoły. Na ten cel Rada Szkolna Okręgowa w Wadowicach przyznała subwencję w wysokości 600 koron na zakup działki pod budowę szkoły. Rada gminy (wsi) zaciągnęła pożyczkę w Powiatowej Kasie Oszczędności w wysokości 1000 koron.

W roku szkolnym 1911/12 rozpoczęła pracę druga siła pedagogiczna: Anna Ważanka – absolwentka Krakowskiego Seminarium Nauczycielskiego. Zakupiono działkę pod budowę szkoły. W tym i następnym roku zgromadzono materiał. Budowy jednak nie rozpoczęto, gdyż w sierpniu 1914 roku wybuchła I wojna światowa.

1914/15 i następne lata wojny szkoła wegetowała, z przerwami prowadząc zajęcia w niedogrzanych pomieszczeniach dotychczasowych izb. Dzieci uczęszczały bardzo niesystematycznie gdyż pracowały na „pańskim polu”. Nie miały obuwia i ciepłej odzieży w zimie.

W 1918 roku wybrano nowy komitet budowy szkoły w składzie: Ludwik Chrząszcz (senior, przewodniczący komitetu) Stanisław Pisowicz nauczyciel, ks. kanonik Mieczysław Jelonek, przewodniczący Rady Szkoły, przedstawiciele rodziców i mieszkańców: Jan Płonka, Józef Grabowski, Jan Rzepa.

W 1919 roku w lipcu rozpoczęto budowę. Mieszkańcy Graboszyc świadczyli bezpłatną robociznę i datki pieniężne. Budowa szkoły w tym czasie była wyczynem prawie heroicznym, gdyż wieś wyniszczona materialnie przez wojnę nie dysponowała środkami finansowymi. Dało się zauważyć zniechęcenie mieszkańców dla całej sprawy. Na szczęście, co wrażliwsi i światlejsi obywatele zdawali sobie sprawę z fatalnych warunków w jakich uczyło się 60. dzieci.

7 lutego 1919 roku Naczelnik Państwa podpisał dekret o obowiązku szkolnym mówiący, że wykształcenie w zakresie szkoły powszechnej jest obowiązkiem dla wszystkich dzieci w wieku szkolnym tj. od 7. do 14. roku życia. Szkoła powszechna miała objąć 7 lat nauczania. Ze względu na brak dostatecznych warunków dopuszczano zakładanie szkół 4. i 5. klasowych z 2. lub 3. letnią nauką uzupełniającą – uczniowie uczęszczali do klasy III. dwa lata a do IV. trzy lata. Nauczyciele otrzymali status pracowników państwowych mniej już teraz uzależnionych od wsi i dworu.

Rok 1922. Przystąpiono do intensywnej pracy przy robotach wykończeniowych w budynku szkolnym i pomieszczeniu gospodarczym – jak i poprzednio przy ogromnej ofiarności, bezpłatnej robocizny ze strony mieszkańców. W dalszym ciągu zdobywano pieniądze organizując zabawy taneczne i amatorskie przedstawienia teatralne.

Rok szkolny 1922/23 był pierwszym rokiem pracy w nowym budynku szkolnym z dwoma obszernymi, jasnymi salami. W szkole było mieszkanie dla nauczyciela, zajęli je Aleksandra i Stanisław Pisowiczowie pracujący w Graboszycach od 1908 r. w niezwykle trudnych warunkach. Do szkoły uczęszczało przeciętnie na przestrzeni kilkunastu lat od 68.do 80. uczniów. Z powodu małej liczby uczniów odbywała się w klasach łączonych. Dzieci uczyły się przez 7 lat.

Rok szkolny 1925/26. Nauczanie w szkole rozpoczynają Teresa i Tadeusz Cieślakowie w miejsce Aleksandry i Stanisława Pisowiczów. Od 1925 do 1927 uczy także Władysława Piechowiczówna. Ten zespół pracował w Graboszycach do 1935 roku.

Rok szkolny 1935/36 r. Pracę w szkole rozpoczęli Zofia i Jan Szklarzowie.

Rok szkolny 1939/40. Wybuch wojny zburzył dotychczasowy porządek życia szkolnego. Zarządzenie władz okupacyjnych z 9 października 1939 roku zezwalało na zakładanie osobnych szkół dla dzieci polskich na ziemiach włączonych do III Rzeszy. Z programu nauczania trzeba było usunąć historię, geografię, a lekcje polskiego obejmowały tylko naukę pisania i czytania.

Jan Szklarz – kierownik szkoły –uruchomił nauczanie w dozwolonym zakresie. W kwietniu 1940 roku został aresztowany. Zabrano go wprost z klasy 23 kwietnia 1940 i wywieziono do obozu koncentracyjnego w Mauthausen – Guzen w Austrii, gdzie zmarł w marcu 1941 r.

W tym czasie zajęcia w szkole prowadziła jego żona Zofia Szklarzowa , a od września 1941 r. pomagała jej Maria Plucianka. We wrześniu 1942 miejsce obu nauczycielek zajęła Anna Woźniak z Wadowic. Sama prowadziła zajęcia ze wszystkimi dziećmi w szkole w niewyobrażalnie trudnych warunkach wojennych, z przerwami z powodu zimy i zajmowania klas przez żołnierzy niemieckich. Dokumenty szkolne z tego okresu uległy zniszczeniu.

Rok szkolny 1945/46. Została w szkole zatrudniona druga nauczycielka Józefa Drbohlaw (czeskiego pochodzenia). W tym samym roku pierwsi w dziejach Graboszyc uczniowie zaczęli uczęszczać do Gimnazjum w Wadowicach. Byli to: Mieczysław Ćwiertnia, Jan Gawlik, Jan Góra, Bolesław Płonka, Stanisław Orlicki, Maria Kumańska, Zofia Samel.

Rok szkolny 1950/51. Pracę w graboszyckiej szkole podjęli Maria i Józef Tarabułowie,

Rok szkolny 1953/54. Tylko przez rok istniała VII klasa w Graboszycach. Trzecią siła pedagogiczną był Franciszek Jabłoński. Z niemałą trudnością znaleziono trzecią salę lekcyjną i mieszkanie dla nauczyciela. Izba wynajęta u Tadeusza Orlickiego, przystosowana do potrzeb nauczania przez Gminną Radę Narodową w Zatorze, była klasą. Franciszek Jabłoński zamieszkał z rodziną w starym drewnianym, krytym strzechą domu.

Rok szkolny 1956/57. Dzięki staraniom dyrektora została zatrudniona absolwentka Liceum Pedagogicznego w Nowym Sączu – Zofia Ćwiertnia. Czwartą salę lekcyjną zorganizowano w tzw. zarządówce - budynku podworskim położonym w odległości ok. 1 km od szkoły. Takie rozmieszczenie izb lekcyjnych: 2 sale w szkole, 1 u Tadeusza Orlickiego, 1 w zarządówce stwarzało ogromne trudności we właściwej pracy szkoły. Pojawiła się konieczność budowy nowej szkoły.

Rok szkolny1960/61 Rodzice zwrócili się do władz gminnych w Zatorze z postulatem wzniesienia nowego budynku szkolnego na działce wydzielonej z Państwowego Funduszu Ziemi. Wybrano komitet budowy szkoły w składzie: Tadeusz Orlicki - radny Gromadzkiej Rady Narodowej w Zatorze jako przewodniczący, Jan Bartula - sołtys wsi, Mieczysław Ćwiertnia, Antoni Pietraszewski, Benedykt Leśniak, Genowefa Bartula i Józef Tarabuła - kierownik szkoły. Budowę szkoły zaplanowano na 1964 rok jako jedną ze szkół Pomników Tysiąclecia Państwa Polskiego na terenie powiatu oświęcimskiego.

Rok szkolny 1964/65 Dotychczasowy kierownik szkoły Józef Tarabuła przeszedł na emeryturę, a jego miejsce zajął nowo mianowany na to stanowisko Władysław Madej. Rada pedagogiczna składała się z czterech osób tj. kierownika i trzech nauczycielek: Zofii Ćwiertnia, Heleny Śmiech i Lucyny Woźna - Sacharuk 24 października 1964 r. odbyła się uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego w fundament szkoły. Przybyli liczni mieszkańcy wsi, młodzież szkolna oraz goście.

Rok Szkolny1965/66 Tylko rok trwały intensywne prace przy budowie nowego budynku szkolnego. Uroczystość oddania szkoły do użytku odbyła się 29 sierpnia 1965 roku. Zaszczycili ją swoją obecnością przedstawiciele władz i administracyjnych województwa, powiatu, gminy oraz rodzice, mieszkańcy Graboszyc i młodzież szkolna.

Budynek szkolny obejmował 5 sal na parterze, kancelarię, holl, obszerny korytarz i małe zaplecze przy jednej ze sal. Szkoła po raz pierwszy mogła korzystać z urządzeń elektrycznych, gdyż wieś podłączono do sieci 25 sierpnia 1965 roku (na trzy dni przed otwarciem szkoły !!!). Po raz pierwszy aż 100. uczniów zaczęło naukę od września w nowo wybudowanej Szkole Tysiąclecia.

Rok szkolny 1966/67 17 grudnia 1966 roku pismem urzędowym z Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego zostało szkole nadane imię Wł. Broniewskiego. Grono pedagogiczne zasila Emilia Szewczyk.

W 1967 r. budynek szkolny został zatwierdzony przez władze oświatowe jako baza kolonijna dla dzieci ze Śląska i Częstochowy. Pełnił te funkcje przez 10 lat. W roku szkolnym 1968/69 zostało w szkole zorganizowane ognisko przedszkolne. Chociaż było tylko namiastką przedszkola to spełniało ważną rolę, ponieważ w Graboszycach nie było możliwości zorganizowania przedszkola dla dzieci pięcio- i sześcioletnich. Zajęcia odbywały się w budynku szkolnym trzy razy w tygodniu po trzy godziny lekcyjne po południu. W zajęciach brało udział średnio po 18 dzieci.

Rok szkolny 1972/73. Zainstalowano w szkole centralne ogrzewanie. Znikają z korytarza piece kaflowe. Kotłownie wybudowali rodzice uczniów pracując w czynie społecznym bez pomocy sprzętu budowlanego – ziemie wywozili taczkami: Tadeusz Orlicki, Władysław Orlicki, Jan Bartula, Benedykt Leśniak, Antoni Pietraszewski, Stefan Grzesło, Józef Nasal, Mieczysław Biel, Józef Bakalarz, Jan Cichoń, Józef Grzywa i inni.

Rok szkolny 1974/75. Zebranie rodziców i mieszkańców wsi zaprotestowało przeciwko przeniesieniu do Zatora klas V- VIII. Dzięki temu w Graboszycach nadal funkcjonowała pełna szkoła ośmioklasowa.

W latach 1977 – 1988 w czasie wakacji w szkole funkcjonowało Sezonowe Schronisko Młodzieżowe dla turystów z północnej Polski, wędrujących na trasie Oświęcim – Kraków.

Rok szkolny 1981/82. Do szkoły wprowadzono szereg zmian programowych. Po raz pierwszy 5-cio i 6 – latki mogły uczęszczać do oddziału przedszkolnego w pełnym wymiarze godzin. Przybyły dwie sale lekcyjne zorganizowane w „zarządówce” zajmowane przez odział przedszkolny i klasę I. Grono pedagogiczne powiększa się o cztery nowe siły: Dorotę Bryndza, Renatę Ortman – Pękala, Zofię Hereda – Madej oraz Małgorzatę Noszka – Chrapek. Zaczyna obowiązywać pięciodniowy tydzień pracy. Sobota jest dniem wolnym od zajęć lekcyjnych.

13 grudnia 1981 roku na terenie całego kraju został wprowadzony stan wojenny. Zajęcia w szkole zostały zawieszone do końca roku kalendarzowego. Po nowym roku sytuacja nieco powróciła do normy, o ile za normę można przyjąć trwający nadal stan wojenny. W związku ze zmianami programowymi do szkoły przybyło czworo nowych nauczycieli: Danuta Skrzypek, Anna Wojtanek - Kubasiak, Tadeusz Kasperek oraz Dorota Warzecha. Reorganizacja szkolnictwa zlikwidowała Zbiorcze Szkoły Gminne.

Rok szkolny 1986/87 Do grona pedagogicznego dołączyły Dorota Strzelec i Zofia Śmiech – Madej. 27. kwietnia 1987 roku odbyła się uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej poświęconej Janowi Szklarzowi – kierownikowi szkoły w latach 1935 – 1940, zmarłemu w obozie koncentracyjnym Mauthausen – Guzen. W uroczystości wzięła udział rodzina: synowie Stefan i Andrzej z żonami, żona Zofia – emerytowana nauczycielka oraz wnuczki i wnukowie.

Rok szkolny 1989/90 Trzeci raz mieszkańcy Graboszyc stanęli przed koniecznością podjęcia trudu budowania szkoły. Ostatni raz budowali szkolę dla swoich dzieci 25 lat temu, w 1964 roku. Tym razem chodzi o rozbudowę istniejącego budynku szkolnego, który teraz już jest niewystarczający. Odczuwa się brak sali gimnastycznej, szatni dla dzieci, kuchni oraz pomieszczenia dla oddziału przedszkolnego. Na zebraniu wiejskim w dniu 25.VI.1989r. został powołany Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły i Przedszkola w składzie: Andrzej Pawełek – przewodniczący, Tadeusz Durlej – skarbnik, Mirosława Botko – rzecznik komitetu oraz członkowie komitetu: Leszek Grzywa, Jan Szetlak, Ryszard Zięba, Stefan Leśniak, Marian Cichoń. 15 lipca 1990 roku pod nadzorem społecznym kierownika budowy Mieczysława Grabowskiego 42 mężczyzn przystąpiło do robót. Wykonanie instalacji elektrycznej powierzono Mieczysławowi Cichoniowi, wodno - kanalizacyjnej Edwardowi Ganobisowi. Ze względu na trwające prace budowlane rok szkolny zakończył się wcześniej, już 8 czerwca. Program jednak został zrealizowany, gdyż lekcje czerwcowe odrobiono w ciągu 18 wolnych sobót w miesiącach od stycznia do maja.

Rok szkolny 1990/91 Lata dziewięćdziesiąte to czas wielkich przemian w oświacie. We współczesnej szkole na pierwsze miejsce wysuwa się wychowanie młodego człowieka. Szkoła przygotowuje ucznia do życia w coraz bardziej skomplikowanym świecie, kształtuje właściwy stosunek do tradycji. Zmieniają się podręczniki, lektury, treści nauczania i metod pracy. Na rynku księgarskim pojawiają się podręczniki nowych wydawnictw. Nauczyciele mają problem z wyborem najbardziej odpowiedniego, a rodzice narzekają na ceny.

Rok szkolny 1991/92. Zmian ciąg dalszy: religia zostaje przywrócona do szkół. Pierwszym nauczycielem religii był ks. Marek Laskowski, który pracował do 1996 roku.

Rok szkolny 1992/93. Takiej sytuacji nigdy jeszcze nie było w całej historii szkoły w Graboszycach. Ze stu dwudziestoma uczniami pracowało trzynastu pedagogów, klasy nie były łączone – to chyba najkorzystniejsze warunki pracy w tej placówce. Odnotować trzeba wielką aktywność rodziców, w której wyróżniali się: Tadeusz Durnej, Józef Stanek, Stanisław Orlicki, Mirosława Botko, Halina Grzywa, Barbara Witkowska, Danuta Zięba, Maria Jurasz, Marian Cichoń, Stefan Leśniak. Ta grupa ludzi robiła wiele, aby dzieciom w szkole było dobrze, ciepło, czysto, wesoło, aby się uczyli i rozwijali w ulubionych dziedzinach, aby osiągali sukcesy.

Do przedmiotów obowiązkowych został wprowadzony język angielski nauczany przez mgr Jarosława Wojtala. Nieocenione usługi w pracy szkoły oddawała pracowania informatyczna wyposażona w dziesięć zestawów komputerowych z dużą drukarką i wejściem do Internetu. Sześć zestawów komputerowych podarował szkole były uczeń, Piotr Chudy,

Rok szkolny 1992/93 1 września roku po częściowym odbiorze wykonanych prac, młodzież rozpoczęła zajęcia w nowych klasach lekcyjnych, przedszkolaki dostały obszerną jasną salę. Pracę w szkole podejmuje kolejna nauczycielka – Anna Najbor, a rok później – Jacek Kocemba, który od 2002 roku, po zmianie pracy przez dotychczasową dyrektor Małgorzatę Chrapek, pełnił funkcję dyrektora Zespołu Szkół do czerwca 2008 roku.

Ogromne uznanie należy się wszystkim mieszkańcom Graboszyc, którzy wspierali finansowo wielkie przedsięwzięcie, bądź to bezpośrednio, bądź pośrednio uczestnicząc w imprezach dochodowych z przeznaczeniem na budowę. Wymienić wypada tych, którzy organizowali imprezy: Czesław Wawro, Sabina Wawro, Andrzej Pawełek, Teresa Pawełek, Justyna Cichoń, Danuta i Ryszard Ziębowie, Halina i Leszek Grzywowie, Barbara Witkowska

Nauczyciele szkoły podstawowej przygotowali programy na dożynki i zabawy ludowe, festyny, z których dochód przeznaczany był na potrzebne inwestycje. Razem z rodzicami sprzątali pomieszczenia. Przy transporcie cementu z Zatora pracowali: Jan Stanek, Jan Stybak, Ryszard Orlicki, Stanisław Płonka, Jerzy Rzepa, Józef Latocha. Paweł Łaboda. Salę gimnastyczną w całości wymalowali rodzice, pracując społecznie. Przetarg na wykonanie podłogi wygrał graboszyczanin Stanisław Stybak.

Rok szkolny 1995/96. W listopadzie została oddana do użytku pełnowymiarowa sala gimnastyczna wraz z zapleczem i stołówką. Elewacje nowo wybudowanej części wykonano dopiero w 2002 roku.

Rok szkolny 1996/97 25 listopada 1995 roku zorganizowano uroczystość w 30 rocznicę funkcjonowania szkoły Pomnika Tysiąclecia. Spotkały się dwa pokolenia graboszyczan. Ci, którzy ukończyli Tysiąclatkę, teraz jako osoby dorosłe brały czynny udział w jej rozbudowie oraz ich dzieci. Od 1996 roku lekcje religii prowadzi ks. Antoni Pitek, natomiast oddział przedszkolny przejmuje Anna Skawińska. W roku 1997 na emeryturę odchodzi Emilia Szewczyk.

Rok szkolny 1999/2000. Powstaje zespół szkół w Graboszycach. Do szkoły wkracza reforma. Szkoła podstawowa trwa 6 lat i obejmuje dzieci w wieku 6 – 12 lat. W czerwcu 1999 odchodzi do gimnazjum pierwszy rocznik absolwentów klas szóstych. Wyniki uczniów kończących szkołę podstawową bada test kompetencji. Nauka w gimnazjum kończy się egzaminem gimnazjalnym. Liczba osiągniętych punktów ma wpływ na kontynuowanie nauki w wybranej szkole ponadgimnazjalnej. Młodzież szkolna z Grodziska dowożona jest gimbusen. Powstaje Zespół Szkół w Graboszycach.

Rok szkolny 1999/2000 Pracę w tutejszej szkole podejmuje dwoje nauczycieli języków obcych, Renata Pilch – Kijowska - język niemiecki oraz Jarosław Wojtal – język angielski

Rok szkolny 2003/04 Kolejna trójka nauczycieli podejmuje pracę w graboszyckiej szkole. Byli to Marta Woźniak, Sabina Kot – Kasprzyk i Maciej Mitera. Rok wcześniej ks. Roman Świerkosz przychodzi na miejsce księdza A. Pitka.

Rok szkolny 2005/06. 15 października minęła rocznica 40 - lecia Szkoły Tysiąclatki. Była to okazja do spotkania po latach absolwentów, nauczycieli i pracowników szkoły

Rok szkolny 2006/07 Kolejne zmiany w gronie pedagogicznym, prace podejmują Iwona Warchał, Anna Kruk za Sabinę Kot Kasprzyk, przebywającą na urlopie wychowawczym, Lucyna Grochol za Macieja Miterę, który zmienił miejsce pracy.

Rok szkolny 2007/08 Pracę podejmuje druga nauczycielka języka polskiego – Barbara Pasterak, która zainicjowała powstanie kółka teatralnego.

Rok szkolny 2008/09 - stulecie

Rok szkolny 2009/2010 - remont

Rok szkolny 2010/2011 - nadanie sztandaru

Kierownicy, dyrektorzy szkoły w Graboszycach:
1. Stanisław Pisowicz (1908 – 1925)
2. Tadeusz Cieślak (1925 – 1934).
3. Jan Szklarz (1935 – 1940).
4. Zofia Szklarz (1940 – 1941)
5. Maria Pluta (1941 – 1942)
6. Anna Wodniak (1942 – 1950)
7. Józef Tarabuła (1950 – 1964)
8. Władysław Madej (1964 – 1988)
9. Małgorzata Chrapek (1988 – 2002)
10. Jacek Kocemba (2002 – 2008)
11. Maria Fila p.o. (2008 – 2009)
12. Bogumiła Chmielowska (2009 – nadal)
Nauczyciele pracujący w Szkole Podstawowej w Graboszycach w latach 1908 – 1999 i Zespole Szkół w Graboszycach w latach 1999 – 2009. Kierownicy, dyrektorzy szkoły w Graboszycach:
1.Stanisław Pisowicz 1908 – 1925
2. Aleksandra Pisowicz 1908 – 1925
3. Anna Ważanka 1911 – 1914
4. Władysława Piechowiczówna 1925 – 1927
5. Tadeusz Cieślak 1926 – 1934
6. Teresa Cieślak 1928 – 1935
7. Jan Szklarz 1935 – 1940
8. Zofia Szklarz 1940 – 1941
9. Maria Pluta 1941 – 1942
10. Anna Woźniak 1942 – 1950
11. Józefa Drbohlaw 1942 – 1950
12. Aniela Woźniak 1950 – od 03.do 06
13. Józef Tarabuła 1950 – 1964
14. Maria Tarabuła 1950 – 1964
15. Franciszek Jabłoński 1954 – 1958
16. Zofia Peciak –Ćwiertnia 1956 - 1980
17. Krystyna Torbianka 1960 – 1961
18. Maria Bałys Dziob 1960 – 1962
19. Helena Śmiech 1958 – 1967
20. Władysław Madej 1964 – 1989
21. Lucyna Woźna – Sacharuk 1964 – 1974
22. Maria Madej 1965 – 1988
23. Emilia Szewczyk 1967 – 1997
24. Genowefa Putek 1970 (trzy miesiące)
25. Małgorzata Borowska 1974 – 1976
26. Janina Zmitrowicz – Gałaj 1978 – 1992
27. Bogumiła Kasperek 1980 – 1983
28. Dorota Bryndza 1981 – 1983
29. Renata Ortman - Pękala 1981 – 2000
30. Zofia Hereda Madej 1981 – pracuje nadal
31. Małgorzata Noszka – Chrapek 1981 – 2002
32. Danuta Skrzypek 1983 – 1984
33. Anna Wojtanek 1983 – 1987
34. Tadeusz Kasperek 1983 – 1987
35. Dorota Warzecha 1983 – 1985
36. Dorota Strzelec 1986 – pracuje nadal
37. Zofia Śmiech – Madej 1986 – 1987
38. Ewa Zajas 1987 – pracuje nadal
39. Barbara Gawlik 1988 – 1999
40. Wiesława Grabowska 1989 – pracuje nadal
41. Renata Brańka 1989 – 2006
42. Danuta Korpała - Meus 1989 – pracuje nadal
43. Anna Najbor 1992 – 2007
44. Jacek Kocemba 1993 – 2009
45. Anna Skawińska 1996 – pracuje nadal
46. Renata Pilch – Kijowska 1999 – pracuje nadal
47. Jarosław Wojtal 1999 – 2002
48. Sabina Kot – Kasprzyk 2003 – 2006
49. Maciej Mitera 2003 – 2006
50. Marta Woźniak 2003 - 2008
51. Monika Dąbrowska – Gałuszka 2005 - 2011
52. Anna Kruk 2006 – pracuje nadal
53. Iwona Warchał 2006 – 2008
54. Lucyna Grochol 2006 – pracuje nadal
55. Barbara Pasterak 2007 – pracuje nadal
56. Mieczysław Miłoń 2007 – 2009
57. Bogumiła Chmielowska 2008 – pracuje nadal
58. Magdalena Ślimak 2008 - pracuje nadal
Religii, gdy zajęcia odbywały się na plebani i w salce katechetycznej uczyli:
1. ks. Kazimierz Myśliwiec 1952 - 1980
2. ks. Stanisław Wardyński 1980 – 1985
3. ks. Józef Góra 1985 – 1990
Kiedy lekcja religii została wprowadzona do szkoły uczyli:
1. ks. Marek Laskowski 1991 – 1996
2. ks. Antoni Pitek 1996 – 2002
3. ks. Roman Świerkosz 2002 – 2011
4. ks. Janusz Cebulski 2011 - nadal
opracowały: Pani mgr Maria Madej i Pani mgr Anna Kruk
nonameSoft 2012 Wszelkie prawa zastrzeżone.